"KÖŞE YAZISI"
SELÇUK DÖNMEZ 
“Malatya’da Bir Ses Var: Duyan Var mı?”

Malatya uzun süredir bir sessizliğin içinde. Depremin bıraktığı yıkımın ardından kent hâlâ yaralarını sarmaya çalışıyor; fakat zaman geçtikçe bu sessizlik, bir suskunluğa, ardından da bir unutulmuşluk hissine dönüşüyor. Tam da bu noktada sahada gerçekten çalışan, insanların kapısını çalan, sorunları yerinde görüp masaya taşıyan kaç kişi var diye sorsak… Listenin başına konulan isimler çok olur mu, doğrusu bundan emin değilim.

Ama bir gerçek var: Muhtarların MAGİNDER Başkanı Salih Karademir’e yaptığı son ziyaret, Malatya’nın uzun zamandır söylemek isteyip de söyleyemediği bir şeyi görünür kıldı: Kentte sahada somut bir çalışma varsa, o çalışmanın merkezinde Karademir var.

Muhtarların “Sahada çalışan tek isim Karademir” vurgusu boşuna değil. Çünkü bugün Malatya’da en büyük eksik, masa başından verilen talimatlar değil, sahada atılan adımlar. Birçok kurumun, birçok yetkilinin sahaya çıkmaktan imtina ettiği dönemlerde Karademir’in konteyner kentlerde, yıkım bölgelerinde, mağdur vatandaşın yanında olduğu çok kez görüldü.

Muhtarların sesi aslında Malatya’nın sesi

Muhtarlar, yıllardır mahallelerin nabzını tutan isimlerdir. Onların bir araya gelip bir STK başkanına teşekkür etmesi hafife alınacak bir şey değildir. Bu, aslında Malatya’nın gündelik hayatıyla ilgilidir. Suyuyla, ulaşımıyla, yıkılan evleriyle, yerinden edilen esnafıyla ilgilidir.

Demek ki Malatya’nın ihtiyacı olan şey çok net:
Sahaya inen, vatandaşı dinleyen, sorunu çözüm makamına taşıyan, takip eden bir irade.

Asıl soru şu: Bu çabayı kimler duymak istiyor?

Karademir ve muhtarlar sahada sorunları bir bir toplarken, kentin karar vericileri bu çağrıları ne kadar duyuyor? Masalara ulaşan dosyalar, kaç kez gerçekten çözüme kavuşuyor? Depremden bu yana geçen zaman, Malatya’nın sorunlarının aciliyetini daha da artırmışken, bu çalışmaların karşılıksız kalması artık kabul edilebilir değil.

Kentte aktif olan birkaç ismin gayreti, büyük bir sistemin eksikliğini kapatmaya yetmez. Malatya’nın yeniden ayağa kalkması için herkesin sorumluluk alması gerekiyor. STK’lar, muhtarlar, yerel yönetimler, kamu kurumları… Hepsi aynı masada, aynı hedef için çalışmadıkça bu şehrin yarınları sadece umut üzerine kurulu bir hayal olarak kalacak.

Sonsöz

Muhtarların Karademir’e yaptığı ziyaret bir teşekkürden çok daha fazlasıdır.
Bu, Malatya’nın “Biz buradayız, unutulmadık ve unutulmayacağız” deme biçimidir.

Şehir yeniden kuruluyorsa, bunu masa başında değil, sahada alın teriyle yapanlar kuracak.
Ve Malatya artık bu sahici çabanın daha gür bir sesle duyulmasını istiyor.