KAYADA BÜYÜDÜM BEN SERGİSİ GALERİST’TE AÇILDI

Melike Abasıyanık Kurtiç’in sanatsal pratiğini merkezine yerleştiren Kayada Büyüdüm Ben isimli sergi, Galeri Nev iş birliğiyle ve Galerist ev sahipliğinde, Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin desteğiyle 15 Ocak’ta açıldı. 2024 yılında Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi’nde gerçekleşen Bir Denizkestanesinin Anıları’nın ardından kurgulanan sergi, Abasıyanık Kurtiç’in üretimini, onun düşünme biçimi, form anlayışı ve malzemeyle kurduğu ilişkiyle kesişen sanatçıların üretimleriyle bir arada sunuyor. Bir Denizkestanesinin Anıları sanatçının pratiğini içe doğru yoğunlaşan, katmanlı bir üretim alanı olarak ele alırken, Kayada Büyüdüm Ben bu evrenden taşan biçimlerin ve düşünsel yönelimlerin başka sanatçı pratiklerinde nasıl yankılandığını araştırıyor.

Abasıyanık, yazılarında deniz kestanesinin dikenlerinde, kabuğun iç mekânında, taşın dokusunda, evrensel bir bilinçaltı aradığından söz ediyor. Dolayısıyla seçkide yer alan sanatçıları bu ortak bilinçaltının derinliklerini keşfetmeye, Melike’yi büyüleyen o karanlığın mağarasında buluşmaya, birbirlerine köklenmeye davet ediyor.

Kayada Büyüdüm Ben, seramiklerini, sayısız desen, suluboya, fotoğraf ve yerleştirme ile besleyen ve bu malzemelerin birinden diğerine sürekli tercümeler yapan Abasıyanık ile, pratiklerinde farklı kanallarda derinleşen sanatçıları bir araya getiriyor. Deniz Aktaş, Ece Bal, Gökhun Baltacı, İlhan Berk, Zeynep Kayan, Thiago Rocha Pitta, Anıl Saldıran, Johanna Seidel, Elif Uras, Burcu Yağcıoğlu ve Masao Yamamoto’nun eserlerini bir araya getiren seçki, İlhan Berk’in daktilosundan dökülen mısralarla, Abasıyanık’ın bir başka kutsalına, yani edebiyata doğru da genişliyor. Böylece izleyiciler seramiğin kimi zaman zanaatkarlara mahsus değerlendirilen malzemesinin zenginliği ile tanışıyor, tüm açılımlarını deneyimliyor.

Sergide yer alan pratikler, hiyerarşik bir merkez–çevre ilişkisi kurmaktan ziyade, her birinin kendi dilini ve özerkliğini koruduğu çoğul bir karşılaşma zemini oluşturuyor. Bu karşılaşmalarda diğer sanatçıların üretimleri, Melike Abasıyanık Kurtiç’in işlerinde belirginleşen mükerrerlik, döngüsellik ve yineleme fikriyle ilişki kuruyor; kimi zaman biçimlerin birbirine yaklaşan hatları, kimi zaman imgesel akrabalıklar ve görsel mimikler aracılığıyla onun dünyasına eklemleniyor. Yineleme burada yalnızca takıntı ya da obsesyonun bir tezahürü olarak değil; formun kendi içine kıvrılarak çoğaldığı, küçük sapmalarla yön değiştirdiği ve anlamın sessizce hareket ettiği bir düşünme alanı olarak beliriyor.

Galerist ile Galeri Nev’in 2018’den bu yana sürdürdükleri ortak sergi geleneğini günümüze taşıyan Kayada Büyüdüm Ben, Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin seramik sanatına bir kez daha verdiği güçlü destekle, 21 Şubat 2026 tarihine dek, salıdan cumartesiye, 11.00–19.00 saatleri arasında ziyaret edilebilir.

Enstalasyon Görseli: Kayada Büyüdüm Ben, 2026, Galerist. Fotoğraf: Zeynep Fırat

Melike Abasıyanık Kurtiç Hakkında:

Melike Abasıyanık Kurtiç, 1955 yılında İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Dekoratif Sanatlar Bölümü’nü bitirdi. 1960–1962 yılları arasında Eczacıbaşı Seramik Fabrikaları, Mumhane Atölyesi’nde çalıştı.1963’te Danimarka’nın Naestved kentindeki Herman Kähler Seramik Atölyesi’nde kil araştırmaları yaptı, 1963–1966 yılları arasında, davet edildiği Kopenhag Danimarka Kraliyet Porselen Fabrikaları’nda tek parça seramik formlar ve sırlar üzerine yoğunlaştı. 1967–1968’de Kopenhag Güzel Sanatlar Akademisi Seramik Bölümü’nde konuk sanatçı olarak glasür çalışmalarını sürdürdü.

1968–1972 yılları arasında Ankara Maden Tetkik Arama Enstitüsü’nde araştırmalarına devam eden sanatçı, aynı dönemde Tabiat Müzesi’nde desen çalışmaları yaptı. 1971–1975 yılları arasında Batı Almanya’da Bonn-Bad-Godesberg’de Heinz-Theo Dietz Seramik Atölyesi’nde üretimlerini sürdürdü. 1973’te Nord-Rhein Westfalen Tatbiki Güzel Sanatlar Odası jürisi tarafından üyelikle onurlandırıldı. Aynı yıl merkezi Hamburg’da bulunan ve Paris’teki Fédération Internationale des Associations Culturelles Féminines’e bağlı GEDOK Birliği’ne kabul edildi.

1975’te Ankara’ya dönen Kurtiç, 1977’ye kadar Ankara ve Adapazarı’nda seramik çalışmalarını sürdürdü. Bu yıllarda Çeşme sahillerinde gördüğü deniz kestanelerinin etkisinde kaldı ve ilk çizimlere başladı. 1977–1979 yılları arasında Atina’da deniz kestanesi çizimlerinin büyük baskılarını ve 8 mm film çalışmalarını gerçekleştirdi. 1979-1981 yılları arasında seramik çalışmalarını yine Kopenhag’ta sürdürdü. Aynı yıl bir seramik heykeli Danimarka, Grenaa kenti hükümet binası için satın alındı. 1981-1983 yılları arasında Budapeşte’de pirinç kâğıdı üzerine renk çalışmalarına başladı ve Macaristan Ulusal Müzesi’nde eserleri sergilendi. 1989-1993 yılları arasında Portekiz okyanus sahillerinde med-cezir fotoğraf çalışmaları yaptı. 2021 yılında vefat eden Melike Abasıyanık’ın yaşamı boyunca ürettiği eserleri bir araya getiren “Bir Denizkestanesinin Anıları” başlıklı sergi, 2024 yılında Ankara’da Erimtan Arkeoloji ve Sanat Müzesi’nde izleyiciyle buluştu. Kale Grubu’nun ana sponsorluğunda ve Deniz Artun’un küratörlüğünde gerçekleşen bu retrospektif, sanatçının farklı dönemlerine ait çalışmalarını bir bütün olarak sunarak onun dünyasına kapsamlı bir bakış imkânı sundu. Yine Kale Tasarım ve Sanat Merkezi’nin desteğiyle hazırlanan ve sanatçının üretimini belgeleyen kapsamlı bir yayın da sergiye eşlik etti.